KNWU para-cycling en Ready2Race slaan handen ineen: 'Als je iedereen wil laten meedoen, moet je daar ook aanbod voor creëren'

“Ik was meteen enthousiast”, vertelt Martijn Klip over het eerste contact tussen de KNWU para-cycling afdeling en Ready2Race. Klip coördineert de Ready2Race-evenementen, waaronder de schoolclinics. “Eerder gebeurde het wel eens dat een leerling niet mee kon doen vanwege het ontbreken van een aangepaste fiets. Vaak konden ze ons dan helpen met de verschillende clinic-onderdelen, maar uiteindelijk willen we dat ieder kind de fun van fietsen kan ontdekken. Als je die ambitie hebt, moet je daar ook een passend aanbod voor creëren.” 

Die gezamenlijke ambitie leidde tot een samenwerking tussen Ready2Race en de KNWU. Winanda Spoor, talent- en wervingscoach para-cycling, legt uit hoe dat in de praktijk werkt: “Zodra Ready2Race het seintje krijgt dat er leerling wil meedoen die een aangepaste fiets nodig heeft, wordt dat met ons gecommuniceerd en kijken wij wat er mogelijk is. Zo’n aangepaste fiets kan bijvoorbeeld een handbike, tri-cycle of een tandem zijn.”

De samenwerking kreeg eind mei voor het eerst vorm tijdens een Ready2Race Schoolclinic in Roermond voor leerlingen van de Herman Broerenschool. Een deel van de leerlingen heeft een lichamelijke beperking. De clinic werd niet alleen als positief ervaren door de initiatiefnemers, maar ook zeker door de leerlingen. “De gezichten van de leerlingen die van de fiets afstapten, spraken boekdoelen. Trots! Trots dat ze zichzelf met een geschikte fiets konden verplaatsen en een parcours konden fietsen”, vertelt Rick Benders, vakleerkracht bewegingsonderwijs op de Herman Broerenschool. “Veel van onze leerlingen hebben weinig of geen fietservaring. Zo’n positieve ervaring geeft zelfvertrouwen en hopelijk motiveert het ze om vaker te gaan fietsen.” 

Ook Klip zag wat de clinic met de kinderen deed. “Leerkrachten verwachtten dat sommige leerlingen alleen zouden komen kijken, maar uiteindelijk stapten ze toch op een handbike. Er waren zelfs kinderen die daarna ook op een racefiets wilden fietsen.” Klip lachend: “Die kids moesten we afremmen om ervoor te zorgen dat ze niet te hard gingen.”

Dat een groot deel van de leerlingen onbekend is met para-cycling, is geen verrassing voor Spoor. “Jeugd para-cycling bestaat eigenlijk nauwelijks. Er zijn namelijk maar een paar verenigingen in het land die dit aanbieden.” En dat is best opvallend voor een sport met het grootste paralympische programma van Nederland. “Uiteindelijk is een bond verantwoordelijk voor de afvaardiging naar wereldkampioenschappen en Paralympische Spelen, maar uiteraard moet je ook een aandeel leveren in sportparticipatie. Als jij nooit iemand op een tandem ziet fietsen, dan weet je ook niet dat het bestaat.”

In het vervolg hoopt de talent- en wervingscoach van de KNWU ook meer verenigingen met een para-cycling afdeling te betrekken. “Op die manier vergroot je de succeskans. Als er namelijk opvolging in de buurt is, kun je echt iets duurzaams opbouwen. En wie weet vinden we daarmee wel de nieuwe Jetze Plat of Tristan Bangma.”